teksty / lyrics 1987r.:
Andrzej Karpiński (teksty wybrane) 1987r.
Sprawy osobiste O czym myśli ta kobieta stoi, zmęczona a tyle miejsca (sraczkowate mokasyny) jedzie już trzy dni do syna spytać się jak dziś wygląda W niektórych milczeniu odwagę widziałem lecz w jej milczeniu był strach...
"SPRAWY OSOBISTE" olej, drewno (91cm x 70cm) - Andrzej Karpiński `87
Błędne koło
Kiedy mówię o sobie źle potakujesz z niepewną radością kiedy dobrze mówię o sobie przyjemnie jest lecz nie Tobie Jak mam więc zdobyć u Ciebie zaufanie? Kłamaniem? Klaskaniem? Klaskaniem? Kłamaniem?
Że aż się wzruszam ramieniem
Lubię tylko trwałe rzeczy starą szafę lub coś w rodzaju biblii (Maślakowo zawsze miaa lepiej) a ja nie mogę znaleźć tego, no jak to się mówi? ...sposobu i stoję tak tylko na niby poważnie (za tym wszystkim coś się kryje) wszyscy mi wierzą w planowane gesty chociaż ostatnio byłem w porządku ale tak tylko, prowizorycznie Chodź! Teraz opowiem ci bajkę bo jutro, rano znów włączysz radio
Popołudnie
Ten człowiek, który tam tak biega w koło to wcale tam tak nie biega w koło ten człowiek, który tam tak się wygłupia to wcale tam tak się nie wygłupia ten człowiek, który tam tak coś kopie w ziemi to wcale tam tak czegoś nie kopie w ziemi ten człowiek, który tam tak się głupio patrzy to wcale się tak tam głupio nie patrzy ten człowiek, który tam tak coś pisze na kartce to on wcale tam tak czegoś nie pisze na kartce ten człowiek, który tam tak coś czyta z tej kartki to rzeczywiście tam tak coś czyta z tej kartki bo mi powiedział !
Czterech chłopców z Albatrosów Zawsze chciałam mieć chłopca, po prostu nie dużego, nie małego lecz w sam raz przyjechało takich czterech z Albatrosów identycznych trzeba wybrać - taki czas wszyscy buty mieli zdobione nosy trochę czerwone za bardzo się wygłupiali i w ogóle, tacy mali?! Nie znali się wcale na modzie w Kuwejcie nigdy nie byli nie szli wczoraj w pochodzie nikt z nich się w niczym nie mylił Pojechało czterech chłopców z Albatrosów nie zdążyłam miałam szansę no i czas nie zmieniło się nic moje życie nie lekkie, nie ciężkie lecz w sam raz...
Stoję obok Ciebie
Tak jakoś pusto czekam jakiś zmierzch się zaczyna coś kończy się przed rozpoczęciem a w głowie przecież luksus (czy to jest prawda?) Tak chciałbym zabrać Cię z sobą lecz nie mam siły mogę tylko sygnał dać powierzchownie lub przenikliwie jak w buszu i na pustyni (jednocześnie) każdy cios jest odchłanią spoczynkiem przed walką o to samo potem znów jestem zadowolony nie pamiętam zdziwienia przegranej choć to się stało przed chwilą Przecież... wciąż wygrywam swój rytm może to prawda, a może poezja nikt nie nauczył mnie jak mam to widzieć czyżby nie zwykłe natchnienie ruszyło lub łyk rozsądku w zwykłym pysku? Co z tego, że Tobie uwierzę (nawet Cię nie słuchałem) może masz rację a ja nie lecz co jest fałszem? Moje natchnienie? Ty w artystycznym świecie szukasz mojego istnienia lecz pudło - przecież teraz stoję obok Ciebie
Szycha Roztańczyłeś się mój kochany (kwiecień 1987r.)
Big Guy Too much dancing, my dear Your life is a shit You lost somthing behind You ate too much meat You don`t like animals You have synthetic balls People call you big guy But they know you are false You don`t even have power To stand straight on your legs You are blind, you are stiff With some gold plated pegs... Anyway... (April 1987)
"SZYCHA" olej, płótno, szyszki i złotol (49cm x 76cm) - Andrzej Karpiński `87
Postrzelony
Być żołnierzem znaczy mieć mundur i służyć być lekarzem znaczy mieć kitel i leczyć być księdzem znaczy mieć habit i nawracać być malarzem znaczy mieć pędzel i malować być muzykiem znaczy mieć instrument i grać czy ja mogę być... sobą i służyć, leczyć nawracać, malować i grać bez munduru, kitla, habitu, pędzla i instrumentu? Nie mogę! Przecież mam narzędzia i pracuję dlatego jestem robotnikiem a w niedzielę zakładam słomkowy kapelusz i leje się ze mnie pytanie: Czy mieć wszystko znaczy trzymać wszystko czy pomyśleć o wszystkim?
"POSTRZELONY" olej, ołówek, drewno, 3 otwory (46cm x 64cm) - Andrzej Karpiński `87
Nic takiego
To nie może mi się wydawać ja już się Ciebie nie boję znam stany krótkotrwałe depresje i wzloty we dwoje ostatnio jest jednak inaczej światło ktoś cisnął w nasz dom przestało być wszystko na niby ustąpił ból z okolic skroni Wiesz... przestałem dawno marzyć nie wiem już zresztą jak to jest nie kończmy nigdy tej ekstazy zacząłem wierzyć w no... wiesz nie którzy myślą że nie mam kłopotów Ty spojrzysz tylko czy pada deszcz ja się nie skryję jak inni za płotem gdy pada deszcz nie widać łez
Miejsca leżące, pierwsza klasa
On był w wiosennym nastroju uwodził znajomą głupotą zmieniał co chwilę temat by nie zajść za daleko było trochę o działce o teściowej i dzieciach potem o sztucznych nawozach i nie wywożonych śmieciach za oknem podsłuchiwałem zapurtany przedział
"MIEJSCA LEŻĄCE, PIERWSZA KLASA" olej, płótno, kłębek wełny (70cm x 60cm) - Andrzej Karpiński `87
Gracz
Potrzebuję człowieka który powie mi kim jestem potrzebuję człowieka który powie mi co czuję czy umiem kochać, czy nie czy w piekle mam być czy w niebie potrzebuję człowieka który powie mi com wart jak wyglądam i w ogóle gdzie stoję Wierzysz, że mi "lusterko" się stłukło? Czy Ty na prawdę nie słyszysz idioto że od początku świadomie łżę?
"GRACZ" (autoportret) olej, płótno, papier i kurz (47cm x 56cm) - Andrzej Karpiński `87
W górę rzeki
Czasami trzeba gdzieś uciec albo wszystko znienawidzę nie chodzi o zasady lecz o szczyptę zdrowia (to się bólem brzucha objawia) a wszystko dalekie i obce mi co tak blisko jest Rzygam standardowym romantyzmem co się dźwiękiem skrzypiec nazywa rzygam pozorną mądrością co opanowaniem i sceptyzmem się nazywa a tak wierzyłem że uczucie z inteligencją ma coś wspólnego przecież widzę że to się nie da czas już tak bardzo się zawężył że to od niego ginę jako nieporadny zwolennik postępu A już na pewno świadomie odejdę od wszystkich gdy niepotrzebnym się poczuję Przysięgam zatem, że słyszę jakby z wolna nadchodzący finał potężnej symfonii akcentowanej rytmicznie skrzypieniem kół mojego roweru niestety - zasłuchałem się a stał tam przecież znak: "ślepa droga" albo wbił go tam jakiś wariat z wydziału ruchu myślowego teraz... dopiero mam dreszcze!
"W GÓRĘ RZEKI" tusz, tempera, papier (70x50) - Andrzej Karpiński `87
Czas pokory
Przecież nie chodzi tylko o to żeby żyć po co mówić kiedy nikt nie słucha czy nadzieja musi być tak paskudna że trzeba przeszkadzać innym i sobie? Czy jest coś niematerialnego poza miłością, religią i sztuką? Wszyscy ludzie boją się tej prawdy a do rozmowy nikt się nie przysiada Dopiero przed śmiercią ich twarze uśmiechnięte są i całe mokre od łez to zbyt późno dla nich minął już czas pokory Więc wierzyć w człowieka?
Człowiek dobry i człowiek popsuty
Jestem uczciwym, szlachetnym człowiekiem dobrym dla ludzi, dla dzieci i zwierząt chia, chia! Nie lubię zwracać nikomu uwagi bo jestem serdeczny i nigdy się nie kłócę Jestem uczciwym, szlachetnym człowiekiem dobrym dla ludzi, dla dzieci i zwierząt chia! Jak ktoś mnie uderzy to nie oddaję zgadzam się ze wszystkim wszystko mi się podoba odpowiadają mi wszystkie święta bo: Jestem uczciwym, szlachetnym chia, chia! człowiekiem
|
To jest oficjalna strona grupy Reportaż.Wykorzystywanie, bez zgody autorów, zamieszczonych tutaj, chronionych prawnie tekstów, ilustracji, zdjęć i dźwięków będzie przestępstwem !!!